گالری تصاویر و ویدیوها

زخمی گرد در محل اسکار جراحی ماستکتومی که به‌جای بسته‌شدن باز مانده و داخل آن با بافت مرده و ترشح فیبرینی پوشیده شده بود. در جلسه اول زخم را ارزیابی کردیم و بافت مرده را برداشتیم تا بافت مرده و ترشحات برداشته شود؛ در جلسه بعد داخل زخم تمیز و لبه‌های آن مشخص است. درمان این بیمار در دیالاین ادامه دارد.

این سوختگی روی ساق پای بیمار، با تماس پوست با اگزوز داغ موتورسیکلت ایجاد شده بود. بیمار دو هفته پیش از آمدن به دیالاین سوخته بود و در این مدت چند جلسه در مرکز دیگری درمان شده بود، ولی زخم هنوز بسته نشده بود. سوختگی با اگزوز اغلب عمیق‌تر از آن است که در نگاه اول دیده می‌شود، چون پوست با فلزی بسیار داغ تماس پیدا می‌کند. در دیالاین درمان را با پانسمان و مراقبت منظم از زخم ادامه دادیم. تصویر جلسهٔ پنجم شاید در نگاه اول نگران‌کننده باشد، ولی نشانه‌های ترمیم در آن پیداست: بافت مردهٔ زردی که در جلسهٔ اول وسط زخم بود از بین رفته و پوست تازهٔ نازک و کم‌رنگ، از لبه‌ها و از ریشهٔ موها، بیشتر سطح زخم را پوشانده است؛ نقطه‌های تیره همان جاها هستند. حلقهٔ بنفش دور زخم تغییر رنگ پوست پس از سوختگی است، نه عفونت، و به‌مرور کم‌رنگ می‌شود. درمان این بیمار ادامه دارد. تصویرهای این صفحه روند درمان را تا جلسهٔ پنجم نشان می‌دهند.

این زخم‌ها پس از یک تصادف روی ساق و نزدیک مچ پای بیمار ایجاد شده بودند و حدود دو ماه باز مانده بودند. زیر پوست ساق، مایع و خون جمع شده بود (کالکشن) و بخشی از پوست نکروز شده بود. پیش از شروع درمان، زخم و خون‌رسانی پا را با معاینه و سونوگرافی بررسی کردیم. در جلسهٔ اول ترشحات را تخلیه کردیم و پوست نکروزه را برداشتیم (دبریدمان). پس از آن دو جلسه وکیوم تراپی انجام شد و در جلسهٔ پنجم پلاسمای سرد به کار رفت. تصویرهای این صفحه روند درمان را تا جلسهٔ سیزدهم نشان می‌دهند و درمان ادامه دارد.

این زخم کف پای بیماری است که حدود بیست سال دیابت داشت. قند خونش سال‌ها آن‌طور که باید کنترل نشده بود و نوروپاتی شدید پیدا کرده بود، برای همین عمق زخم را حس نمی‌کرد. وقتی به کلینیک آمد، زخم زیر پینهٔ کف پا تونل زده بود، عفونت شدیدی داشت و بوی بد می‌داد. در جلسهٔ اول داخل زخم جسم خارجی پیدا کردیم: عدس. بیمار به خاطر بی‌حسی پا اصلاً متوجه آن نشده بود. عدس را بیرون آوردیم و بافت مرده را برداشتیم (دبریدمان). در جلسه‌های بعد از پانسمان نوین، اوزون‌تراپی و پلاسمای سرد استفاده کردیم. درمان این بیمار ادامه دارد. تصویرهای این صفحه روند درمان را تا جلسهٔ ششم نشان می‌دهند.

این بیمار با زخم پای دیابتی سه‌ماهه و عفونت همراه به کلینیک آمد. در جلسه اول بافت‌های مرده را برداشتیم و زخم را برای ادامه ترمیم آماده کردیم. در جلسه‌های دوم و سوم، درمان ترکیبی لیزر، پلاسما و پانسمان نوین انجام شد. پس از آن، زخم را مرحله‌به‌مرحله پیگیری کردیم تا وضعیت زخم، نشانه‌های عفونت و شکل‌گیری بافت ترمیمی را مرتب بسنجیم. تصویرهای این گالری مرحله‌های درمان و تغییر ظاهر زخم را در طول همین پیگیری نشان می‌دهد. درمان در جلسه هفتم به پایان رسید. دو تصویر آخر این گالری همان جلسه را نشان می‌دهند و زخم شست بسته شده است.

این بیمار با بخار آب دچار سوختگی درجه یک و دو در ناحیه مچ دست شد. در نخستین مراجعه، پوست ناحیه سوخته قرمز و ملتهب بود و تاول وسط آن برداشته شده و سطحی مرطوب و حساس زیرش مانده بود. با مراقبت و پانسمان مرحله‌ای، التهاب فروکش کرد و پوست تازه روی ناحیه سوخته شکل گرفت. در جلسه سوم، سطح زخم خشک شده بود، پوسته‌های سطحی در حال جدا شدن بودند و تنها اثری کمرنگ از سوختگی باقی مانده بود. عکس‌های این گالری از جلسه اول و جلسه سوم گرفته شده‌اند.

این بیمار دیابت و نوروپاتی شدید دیابتی داشت. حس درد پایش به‌شدت کم شده بود، برای همین هنگام آشپزی متوجه تماس پا با حرارت نشد و سوختگی را چند ساعت بعد فهمید، وقتی تاول‌ها را دید. در نوروپاتی دیابتی همین کاهش حس باعث می‌شود آسیب حرارتی بدون درد ایجاد شود و دیر تشخیص داده شود. در نخستین مراجعه، پوست و زخم را از نظر عمق آسیب بافتی، وضعیت داخل زخم و نشانه‌های عفونت بررسی کردیم و درمان را متناسب با همان وضعیت انتخاب کردیم. در جلسه‌های بعد، روند ترمیم، وضعیت بافت و احتمال بروز عارضه را منظم پیگیری کردیم. تصویرهای این صفحه مرحله‌های درمان و پیگیری را نشان می‌دهد و هر جلسه به‌روزرسانی می‌شود.

سوختگی درجه یک و دو که صورت، دست‌ها و پاها را درگیر کرده بود. همهٔ تصویرهای این دوره اینجا آمده است: صورت، پشت دست و ساق پا، از جلسهٔ اول تا پایان دوره. در جلسه‌های نخست سطح سوختگی باز است، بعد لختهٔ تیره روی آن می‌نشیند و با جدا شدن آن بافت قرمز تازه پیدا می‌شود، و در قاب‌های پایانی پوست بسته و هم‌رنگ شده است. دو تصویر آخر مقایسهٔ ابتدا و پایان است که در خود کلینیک ساخته شده.

محل جراحی پروتز سینه در این بیمار به‌جای بسته شدن، در امتداد خط بخیه باز شده و لبه‌های آن دلمه بسته بود. برای این زخم پلاسمای سرد هلیومی (cold plasma) را انتخاب کردیم؛ روشی بدون گرما که نوک دستگاه بدون فشار و بدون تماس مستقیم روی زخم کار می‌کند. هدف، کم کردن بار میکروبی سطح زخم و کمک به روند ترمیم است. در این ویدیو نوک دستگاه را در تمام طول خط جراحی حرکت می‌دهیم و درخشش بنفش پلاسما دیده می‌شود. این بیمار در مجموع دو جلسه به دیالاین آمد.

درمان نکروز شدید انگشتان پای دیابتی نیازمند کنترل فوری عفونت، بهبود خون‌رسانی و برداشتن بافت‌های مرده (دبریدمان) است. در ادامه، با استفاده از روش‌های پیشرفته درمان زخم، رشد بافت سالم تحریک شده تا از قطع عضو جلوگیری شود.

این بیمار پس از جراحی ارتوپدی مچ پا دچار باز شدن محل جراحی (دهیسنس) شد و زخم سیر مزمن پیدا کرد. در نخستین مراجعه، لبه‌های زخم از هم فاصله گرفته بود و داخل آن بافت مرده داشت. روند درمان جلسه‌به‌جلسه عکس‌برداری شده است. پس از آنکه داخل زخم پاک شد و مراقبت منظم ادامه پیدا کرد، بافت ترمیمی سالم جای بافت مرده را گرفت و لبه‌ها کم‌کم به هم نزدیک شدند. در جلسه‌های پایانی زخم بسته شد و تنها یک خط باریک جای آن ماند. عکس‌های این گالری از جلسه‌های اول، دوم، پنجم، هفتم، نهم، دوازدهم و سیزدهم است و هر تصویر همان وضعیتی را نشان می‌دهد که در آن مراجعه ثبت شده.

بیمار در پی یک حادثه تصادف و متعاقب آن انجام جراحی و بستری طولانی‌مدت در بیمارستان، دچار زخم ناحیه پاشنه پا همراه با نکروز پوست شده بود. به‌منظور کمک به روند ترمیم زخم و بهبود شرایط بافت آسیب‌دیده، بیمار تحت جلسات درمانی قرار گرفت. در مجموع حدود ۱۵ جلسه درمان انجام شد و روند بهبودی بیمار طی این جلسات مورد پیگیری قرار گرفت.

وکیوم تراپی (NPWT) با اعمال مکش کنترل‌شده، ترشحات عفونی و مایعات اضافی را از داخل زخم تخلیه می‌کند. این کار باعث افزایش خون‌رسانی، کاهش تورم و تسریع چشمگیر روند بهبود در زخم‌های مزمن و پیچیده می‌شود.